GEN-BENELUX-L Archives

Archiver > GEN-BENELUX > 2006-05 > 1146515316


From: "Patrick Vanhoucke" <patrick[dot]vanhoucke[dot]genea[at]skynet[dot]>
Subject: Re: Persoonskaarten België en Duitsland.
Date: Mon, 1 May 2006 22:28:36 +0200
References: <1146484248.151945.95040@u72g2000cwu.googlegroups.com>


Dixit Hertzler
in news:

> Pasgeleden heb ik voor het eerst uittreksels
> van persoonskaarten bij het Centraal Bureau
> voor Genealogie in Den Haag aangevraagd en
> gekregen, en deze zijn zeker een goede hulp
> voor mij gebleken. Maar nu vroeg ik me af of
> er in Duitsland en België soortgelijke
> instanties zijn die ook uittreksels van
> persoonskaarten verstrekken? Dit omdat ik ook
> voorouders en familieleden heb die uit deze
> landen komen, en weinig over deze personen weet
> (bovendien heb ik niet veel verstand van
> archieven en dergelijke in deze landen).

Beste Hertzler

Zoals Mathieu Kunnen al zei, bestaat in België niet zoiets als de
'persoonskaart' zoals in Nederland. In België kun je wel
terugvallen op de bevolkingsregisters. Die geven per adres (straat
+ nr) aan welke personen er samen (in een gezin) woonden gedurende
een bepaalde periode.

Door de registers van telkens 10 jaar na te kijken (waarbij je de
onderlinge verwijzingen volgt) kun je iemands succesievelijke
adressen binnen één gemeente traceren. Als iemand naar een andere
gemeente verhuist, dan staat dat ook vermeld.

Voor de bevolkingsregisters geldt in tegenstelling tot de
burgerlijke stand niet het artikel 45 van het burgerlijk wetboek.
Dat wil het volgende zeggen. De registers van de burgerlijke stand
zijn openbaar als ze ouder dan 100 jaar zijn. Voor jongere
registers dien je voor raadpleging toelating te vragen aan de
voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van het gerechtelijk
arrondissement waartoe de desbetreffende gemeente behoort. In
principe is zo'n aanvraag een formaliteit die bijna altijd wordt
gehonoreerd. Maar wel verplicht dus. Voor de bevolkingsregisters
moet je geen toelating vragen aan de voorzitter van de rechtbank,
want zo'n toelating is op de bevolkingsregisters niet van
toepassing. Het is de gemeentearchivaris die beslist of je inzage
krijgt in de bevolkingsregisters van minder dan 100 jaar oud. In
het geval van de bevolkingsregisters dien je dus een schriftelijke
toelating te vragen aan de gemeentearchivaris. In sommige gemeenten
is men echter "soepel" en beschouwt men de toelating van de
voorzitter van de rechtbank voor het raadplegen van de burgerlijke
stand van minder dan 100 jaar tevens als toelating voor het
raadplegen van bevolkingsregisters van minder dan 100 jaar oud. Dit
handelen naar analogie mist echter elke juridische grond. Alleen
voor de onderzoeker is het in dit geval "handig" dat een toelating
voor beide soorten documenten in aanmerking komt. Dit handelen naar
analogie is bij mijn weten echter eerder uitzondering dan regel
(gelukkig maar).

Aan het einde van je bericht stel je dat je niet veel verstand hebt
van het archiefwezen in andere landen. Als je serieus onderzoek in
het buitenland (in jouw geval dus België en Duitsland) wilt doen,
dan is het aangewezen om je toch enigszins in het archiefwezen van
de desbetreffende landen te gaan verdiepen.

--
Groeten

Patrick Vanhoucke
Laken (Brussel)

This thread: